Τρίτη, 25 Ιουνίου 2013

In the spotlight ... Apostolos Vizaniaris


Στην στήλη Focus On σας παρασουσιάζω διαφορετικούς ανθρώπους  περνωντας τους συνέντευξη (δηλαδή με τα δικά τους λόγια ). Αυτή την εβδομάδα συνέντευξη πείρα από τον Απόστολο Βυζανιάρη  - στρατιωτικος που εργάστηκε  και έζησε για ένα διάστημα στην Αλβανία,ενώ είναι γεννημένος στο πανέμορφο νησί της Χίου επισης έχει και αρκετα  ενδιαφέροντα χόμπι .Βέβαια τον ρώτησα και για τη μόδα..Καλό διάβασμα :) 
Κριστίνα  

1.Ποιος είναι ο Απόστολος (αν θες πες επάγγελμα,χόμπι κτλ) ?
Είμαι ένας απλός καθημερινός άνθρωπος, με τη δική του αισθητική και κουλτούρα, τη δική του στάση ζωής, τα ''θέλω του'' και τα ''πιστεύω του'', τα ''πάθη'' του και τις ''αδυναμίες'' του, όπως και κάθε άλλου καθημερινού ανθρώπου.
Κατάγομαι από το νησί της Χίου, Στρατιωτικός στο επάγγελμα.
Ένα από τα χόμπι μου είναι η Φωτογραφία κι ευελπιστώ να ασχοληθώ περισσότερο με τον Χορό (το Τάνγκο το οποίο και ''ανακάλυψα'' την τελευταία χρονιά) για να μπορέσω να τον κατατάξω και αυτόν, στα χόμπι μου.
Μ΄αρέσει να ενημερώνομαι για την Ωρολογοποιία (τα ρολόγια κι όλα όσα αφορούν αυτά), για διάφορα θέματα που αφορούν τη δουλεία μου (που δεν τα συναντάω στον εργασιακό μου χώρο) και γενικά μ΄αρέσει να ενημερώνομαι για ότι αφορά τον Κόσμο ''γύρο μου'', από... πένες, ρολόγια και ατζέντες (που μ΄αρέσουν πολύ) μέχρι... Πολιτική και Γεωγραφία (να ξέρουμε κάποιες στοιχειώδης γνώσεις για τον πλανήτη που ζούμε)... Η ενημέρωση γίνεται από εξειδικευμένα περιοδικά και σελίδες του Internet.
Σε περίοπτη θέση τοποθετώ τη μελέτη της Ιστορίας και θα ''μας'' συμβούλευα να ασχοληθούμε περισσότερο μ΄αυτήν, γιατί όπως έχουν πει αρκετοί...''όποιος δεν γνωρίζει την Ιστορία του, είναι καταδικασμένος να την επαναλάβει'', εννοώντας να μαθαίνουμε από τα παθήματά μας για να μην τα ξαναεπαναλάβουμε...
Τέλος να αναφέρω ότι μ΄αρέσει η συγγραφή ημερολογίων και γενικά η καταγραφή όσων μου κάνουν εντύπωση από τα όσα ακούω καθημερινά από γνωστούς και φίλους. 
Έτσι..., για να τους θυμάμαι...
Εννοείται ότι βλέπω Τ.V (κυρίως Ειδήσεις, ντοκιμαντέρ) και αν και βαριέμαι τις διαφιμήσεις, ομολογώ ότι μ΄αρέσει να τις ''διαβάζω'' μέσα από τις μικρές τους λεπτομέρειες... (Να κι ένας λόγος για να μη τις βαριέται κάποιος...)
Και μια συμβουλή για τα χόμπι. Να τα κάνουμε με μεράκι, αλλά... ''στο χαλαρό'', γιατί αν τα κάνουμε με άγχος, τότε σταματάνε να λέγονται χόμπι και μετατρέπονται σε ''αγγαρεία''... (Μιλάω εκ' πείρας...)

2. Τι σου αρεσει περισσοτερο στην δουλεια σου ?
Για τη δουλειά μου θα μπορούσα να μιλάω με τις ώρες...
Είναι ένα επάγγελμα που θα το χαρακτήριζα περισσότερο ως ''ιδιαίτερο'' και απαιτητικό, παρά δύσκολο. (Η όποια δυσκολία του απορρέει από τα δύο πρώτα)

Αυτό που μ'αρέσει περισσότερο στη δουλειά μου είναι αυτή η ''αίσθηση της υπεροχής'' που διαθέτει, υπό την έννοια ότι ως ''Στρατιώτες'' που είμαστε όλοι εμείς, ζούμε εμπειρίες και καταστάσεις που ο απλός καθημερινός πολίτης συνήθως δεν βιώνει. 

Αυτό όμως που μ΄αρέσει περισσότερο και που έχει να κάνει κι αυτό με την ''αίσθηση υπεροχής'' που ανέφερα παραπάνω, είναι ότι γενικά ''στα δύσκολα'', θα πρέπει να σταθούμε περισσότερο απ΄όλους, όρθιοι στο ύψος των περιστάσεων, όταν ο συμπολίτης μας θα χρειάζεται τη συνδρομή και την πολύτιμη βοήθειά μας. Και θα πρέπει να είμαστε σε θέση να κάνουμε ακόμα και τα αδύνατα, δυνατά...!

3. Θα την άλλαζες ?
Θα την άλλαζα με οποιαδήποτε άλλο επάγγελμα που θα προσφέρει εμπειρίες (και όχι μόνο καθημερινή ρουτίνα), όμορφο και οργανωμένο περιβάλλον εργασίας, επαφή με τον κόσμο προς εξυπηρέτησή του και φυσικά... αξιοπρεπή μισθό. (Δε μιλάω για τίποτα ''τρελούς'' μισθούς μη παρεξηγηθώ...) Συμφωνώ ότι στην εποχή (και τη χώρα) που ζούμε το όλο ''πακέτο'' είναι δύσκολο να το βρεις, αλλά... απαντάω σε ερώτηση και μπορώ να φαντάζομαι και να εκφράζω ότι θα μ΄άρεσε!

4. Πως και γιατί επέλεξες αυτό το επάγγελμα ?
Από πιτσιρικάς, μ΄άρεσαν τα στρατιωτάκια και να παίζω πόλεμο με τ΄άλλα παιδιά... Ήταν εποχές που δεν υπήρχαν τα διάφορα video games και τα καλοκαίρια μέχρι αργά το βράδυ παίζαμε στις γειτονιές. Άλλες εποχές, άλλες συνήθειες, άλλα παιχνίδια...
Μεγαλώνοντας μ΄άρεσε η στρατιωτική ιστορία και ιδίως η δική μας, που περιλαμβάνει πολλούς αγώνες και πολέμους. 

Αν προσθέσεις και τα όσα έγραψα σε προηγούμενη ερώτηση περί...''αίσθησης υπεροχής'' και προσφοράς προς τον συνάνθρωπο, τότε οι λόγοι είναι αρκετοί. Και φυσικά ένας πολύ μεγάλος λόγος, ήταν και η επαγγελματική μου αποκατάσταση και μάλιστα όταν αυτή σε βρίσκει σε μικρή ηλικία. Ήμουν 18 ετών όταν ξεκίνησα να εργάζομαι και μάλιστα είχα ''κερδίσει χρόνο'', αφού τελείωσα το Λύκειο στα 17.
Και προς αποφυγή παρεξηγήσεων... Δε θέλω να περάσει κανενός από το μυαλό ότι μ΄αρέσει ο Πόλεμος...
Έχω υπηρετήσει σε εμπόλεμες περιοχές που έχουν μείνει ανεξίτηλα τα σημάδια του πολέμου στους ανθρώπους που τον έζησαν.
Φτώχεια και ψυχικά τραύματα... 

Μακριά απ΄όλους μας!

5. Πότε ανακάλυψες την αγαπη σου για τη φωτογραφια ?
Κοιτάζοντας φωτογραφίες από διάφορα περιοδικά, όπως περιοδικά τύπου lifestyle και περιοδικά όπως το ''National Geographic''. Πάντως τα πρώτα φωτογραφικά ''ερεθίσματα'' τα απόκτησα από το Ελληνικό περιοδικό ''Experiment'' (μετέπειτα ''Γαιόραμα'') το οποίο εδώ και χρόνια δεν κυκλοφορεί. 
Την πρώτη μου φωτογραφική μηχανή την απόκτησα το 1998 (μία compact ''Nikon'' με φίλμ) και την πρωτοχρησιμοποίησα κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας μου στην Αλβανία το 1998.

Αποθανάτιζα ότι μου έκανε εντύπωση από την ομολογουμένως... ''εξωτική'' (για τα Ελληνικά κοινωνικά δεδομένα ) χώρα.

Το πρώτο εργαστήρι φωτογραφίας το παρακολούθησα στη Χίο την περίοδο 2002 - 2003.

Το 2003 απόκτησα και την πρώτη μου ψηφιακή, μια ''Canon Powershoot'' στα 4 ΜP... Τότε τα 4 ΜP θεωρούνταν αρκετά και μάλιστα οι τιμές σ΄αυτές τις μηχανές ήταν πολύ υψηλές! Τη δική μου την αγόρασα...450 Ε (από στρατιωτικό κατάστημα του εξωτερικού), όταν η τιμή καταλόγου στην Ελλάδα ήταν 740!! Η ευκολία στο να βλέπεις ότι τραβάς, αλλά και η ποσότητα των φωτογραφιών που είχες τη δυνατότητα να τραβήξεις, ήταν εξαιρετική! Την παραπάνω μηχανή την έχω ακόμα και τη χρησιμοποιώ ως ''δεύτερη'' και κατά τη διάρκεια των διακοπών μου.

Φέτος τον χειμώνα, έκανα το μεγάλο άλμα, αποκτώντας μία DSLR Nikon και ομολογώ ότι χάρη στη μηχανή αυτή , αλλά και το Εργαστήρι Φωτογραφίας του Δήμου (τα μαθήματα του οποίου τα παρακολουθώ από το 2009), οι φωτογραφίες μου είναι ακόμα καλύτερες. Αν και ομολογώ πως θέλω αρκετή δουλειά ακόμα ιδίως στις φωτογραφίες Πορτρέτου, που είναι και το αγαπημένο μου είδος και μάλιστα στην ασπρόμαυρη εκδοχή τους. (Διαχρονικό και ''ταξιδιάρικο'' το ασπρόμαυρο).

Οι πολυπληθέστερες φωτογραφίες μου πάντως, είναι οι... Αεροφωτογραφίες τις οποίες και τραβούσα (και συνεχίζω να το κάνω) κατά τη διάρκεια των ταξιδιών μου με το αεροπλάνο από και προς την ιδιαίτερη πατρίδα μου τη Χίο. Ομολογώ πως αρκετές από αυτές είναι εντυπωσιακές. Μ΄αυτόν τον τρόπο, γίνονταν πιο ευχάριστο και λιγότερο βαρετό, το ταξίδι με το αεροπλάνο. 

Η ''φιλοσοφία μου'' και παράλληλα η αγάπη μου για τη Φωτογραφία, έχει να κάνει με τη δυνατότητα που αυτή προσφέρει, να αποθανατίζει ''στιγμές'', σαν μια πραγματική και εύχρηστη ''Μηχανή του Χρόνου'' ! Για φανταστείτε το..., αποθανατίζει στιγμές που πέρασαν και μας κρατάει ''ζωντανές'' τις αναμνήσεις μας!! 

Θα σας συμβούλευα να ασχοληθείτε με τον ''μαγικό'' κόσμο της φωτογραφίας και να ανακαλύψετε τα μυστικά του! 

Ο ''κόσμος'' της Φωτογραφίας ''χαρίζει ελευθερία'', αλλά και ''απαιτεί ελευθερία'' αν θέλουμε να τραβήξουμε μία εικόνα που μας συναρπάζει! Είδες ένα πλάνο και μια εικόνα που σ΄αρέσει; Μη ρωτάς... τι θα πουν οι ''άλλοι'' όταν σε βλέπουν περίεργο και έτοιμο με μια μηχανή στο χέρι! Να 'σαι σίγουρος (σίγουρη) ότι θα το μετανιώσεις μένοντας με την απορία, για το ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα αν τολμούσες να τραβήξεις αυτό που είδες! Το έχω περάσει κι εγώ παλαιότερα, όταν συνάδελφοι μου στο εξωτερικό με πείραζαν βλέποντάς με να τραβάω συνεχώς φωτογραφίες... Αποτέλεσμα; Να διαθέτουν ελάχιστες φωτογραφίες από εκείνη την περίοδο και να ζητάνε από εμένα να τους διαθέσω αν έχω. Και το θέμα είναι ότι το αρχείο μου μπορούσε στις περισσότερες περιπτώσεις, να τους καλύψει με αρκετές φωτογραφίες!

6. Σου αρεσουν οι πενες ,τα σημειωματαρια και τα ρολογια , ποτε εμφανιστηκε αυτη η αγαπη ?
Να ξεκινήσω με τα ρολόγια και τον χώρο της ωρολογοποιίας γενικότερα.
Ανέκαθεν μ΄άρεσαν αυτές οι μικρές μηχανές επάνω στους καρπούς, αλλά δεν υπήρχε (στην Ελλάδα τουλάχιστον) η σχετική βιβλιογραφία και γενικά τα περιοδικά ''ειδικού τύπου'' που να ασχολούνται με τον χώρο αυτό. Η ενημέρωση που είχα ήταν από περιοδικά ποικίλης ύλης, τα οποία είτε διαφήμιζαν, είτε είχαν ρεπορτάζ από διάφορα μοντέλα ρολογιών.

Όμως από το 2006 και μετά, με την έκδοση Ελληνικών περιοδικών αποκλειστικά για τον χώρο του ρολογιού και την εμφάνιση ιστοσελίδων αφιερωμένων αποκλειστικά στα ρολόγια, οι γνώσεις μου εμπλουτίστηκαν και ο θαυμασμός μου για την ωρολογοποιία ολοένα και μεγάλωνε. Παράλληλα επισκεπτόμουν και τις διαδικτυακές σελίδες των εταιριών κι έτσι οι γνώσεις μου για τις εταιρίες, την ιστορία τους, τα μοντέλα τους, εμπλουτίστηκαν σημαντικά. 
Φροντίζω να παραμένω ενήμερος για τον χώρο του ρολογιού, παρακολουθώντας ως απλός θαυμαστής τις εξελίξεις.
Θαυμάζω περισσότερο τα μηχανικά ρολόγια (αυτά με τα πολλά ελατήρια και γρανάζια) και κυρίως αυτά με τους πολύπλοκους μηχανισμούς, που συχνά αποτελούν μικρά αριστουργήματα τέχνης! 
Η ''φιλοσοφία'' μου για τα μηχανικά ρολόγια και παράλληλα ο θαυμασμός μου γι΄αυτά, επικεντρώνεται στα εξής.
Το ρολόι (και ιδίως το μηχανικό ρολόι), είναι η μικρότερη, η πολυπλοκότερη και η πιο... ''προσωπική'' μηχανή που φέρει ένας άνθρωπος επάνω του και με λίγη φροντίδα και προσοχή, θα τον συντροφεύει για μια ζωή και όχι μόνο...! Η αίσθηση που έχει κάποιος όταν φορά ένα τέτοιο ρολόι, είναι αυτή ενός μικροσκοπικού, φορητού και προσωπικού ''εργοστασίου'' επάνω στον καρπό και όσο πολυπλοκότερος είναι ο μηχανισμός, η αίσθηση αυτή γίνεται όλο και μεγαλύτερη! 

Θα μπορούσα να μιλάω με τις ώρες για τα ρολόγια και πραγματικά απολαμβάνω τη συζήτηση με κάποιον που θέλει να μάθει γι' αυτά!

Όσον αφορά τις πένες και τις ατζέντες...

Όπως ανέφερα παραπάνω, μ' αρέσει η καταγραφή και η σημείωση με τη μορφή ημερολογίου, όσων μου κάνουν εντύπωση από τα όσα ακούω καθημερινά από γνωστούς και φίλους. 

Από το 1998 και με την έναρξη της υπηρεσίας μου στην Αλβανία, ξεκίνησα την καταγραφή της καθημερινότητας μου εκεί (παράλληλα και με τις φωτογραφίες που συχνά τραβούσα), σαν ένα είδος... ''πολεμικού ανταποκριτή''... Η αλήθεια είναι ότι θα μ΄άρεσε αυτός ο ρόλος...
Κάποια μέρα μελετώντας ένα περιοδικό, πρόσεξα μια υπέροχη πένα και διαβάζοντας κάποια πράγματα γι αυτές, σκέφτηκα...''γιατί να μην απολαμβάνω την όλη διαδικασία της γραφής με την απόκτηση μιας πένας;''. Έτσι, κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού μου στη Βιέννη τα Χριστούγεννα του 2008 (ήθελα να είναι σημαδιακή η περίοδος απόκτησής της), αγόρασα μία πένα, με την οποία συνεχίζω να καταγράφω τις σκέψεις μου, θέματα της δουλειάς μου και την καθημερινότητά μου.
Παράλληλα, αλλά εντελώς τυχαία και κατά τη διάρκεια της αναμονής μου στο αεροδρόμιο ''Ελ. Βενιζέλος'', πρόσεξα κάποιες καλαίσθητες ατζέντες και με την ίδια λογική όπως και με την απόκτηση μιας πένας, αγόραζα όποτε χρειαζόμουν την κατάλληλη ατζέντα.
Συμπαθώ αρκετά και τα κομπολόγια και διαθέτω μερικά. 
Να πω την αλήθεια..., δε μου έκαναν εντύπωση από παλιά.

Η συμπάθειά μου προς αυτά ξεκίνησε και πάλι τυχαία, όταν κατά τη διάρκεια μιας (από τις πολλές) αναμονές μου στο αεροδρόμιο ''Ελ. Βενιζέλος'', πρόσεξα ένα σταντ μιας εταιρίας με ποιοτικά (και από διαφορετικά υλικά) κομπολόγια και σ΄ένα ταξίδι διακοπών μου στο Ναύπλιο (πόλης που φημίζεται για τα καλά καταστήματα κομπολογιών) τον Ιούλιο του 2010, απόκτησα το πρώτο μου κομπολόι. Από τότε απόκτησα και μερικά ακόμα. Θα μπορούσα πάντως να μιλάω με τις ώρες για (τα παρεξηγημένα αν δεν χρησιμοποιούνται σωστά) κομπολόγια... Με τη σωστή τους χρήση όμως, ο κάτοχος ενός καλού κομπολογιού, απολαμβάνει την ηρεμία και τον ήχο που αυτά προσφέρουν... Και για να γίνει αυτό, χρειάζεται διακριτικότητα στη χρήση του.

7. Ποιο είναι το πιο ωραίο μέρος στην Χίο ?
Το νησί μου συνδυάζει δύο εντελώς διαφορετικές περιοχές μεταξύ τους και μοναδικές στην Ελλάδα! Θα μου επιτρέψετε να αναφερθώ για λίγο σ΄αυές. Είναι τα Μαστιχοχώρια και ο Κάμπος.
Τα μεν πρώτα είναι στην ουσία ''καστροχώρια'' με ιδιαίτερη αρχιτεκτονική εμπνευσμένη από της ακτές της Λυγουρίας στη Β/Δ Ιταλία, την οποία και εισήγαγαν στο νησί οι Γενοβέζοι, οι οποίοι κατείχαν το νησί από το 1346 εώς και το 1566. 
Ο σκοπός αυτής της ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής τεχνοτροπίας, ήταν η προστασία των χωριών και των κατοίκων τους από τις πειρατικές επιδρομές. Τα χωριά αυτά παρήγαγαν (και παράγουν ακόμα) τη μοναδική στον κόσμο Μαστίχα, η οποία ευδοκιμεί μόνο στο νότιο τμήμα του νησιού (όπου και βρίσκονται τα χωριά αυτά) και η μοναδικότητα αυτή, καθιστά την Μαστίχα ιδιαίτερα περιζήτητη και πολύτιμη! Στο Google μπορείτε να βρείτε πολλές πληροφορίες για τη Μαστίχα Χίου.
Ο Κάμπος είναι μια περιοχή νοτίως της πρωτεύουσας του νησιού, που αποτελείται από ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής παλαιά αρχοντικά, με υψηλούς μαντρότοιχους, όπου ''κρύβονται'' μοναδικές αυλές και περιβόλια από μανταρινιές, λεμονιές και νεραντζιές. Σ' αυτά τα αρχοντικά, διέμεναν οι εύποροι και αριστοκρατικής καταγωγής Έλληνες και Γενοβέζοι κάτοικοι του νησιού.
Βέβαια στο νησί υπάρχουν αρκετές και πολύ όμορφες παραλίες και οι καλύτερες κατά τη γνώμη μου βρίσκονται στη δυτική Χίο.
Περισσότερα θα μάθετε από το Google και από σελίδες και βιβλία που αναφέρονται στη Χίο.
Η μοναδικότητα και η ιδιαιτερότητα των περιοχών αυτών, συγχωρέστε με..., μου κάνει δύσκολη την επιλογή για το ομορφότερο μέρος στη Χίο.
Με μικρή διαφορά θα επέλεγα την περιοχή του Κάμπου, λόγω αυτού του αριστοκρατικού χαρακτήρα που τον διακρίνει, αν και δε θα 'θελα ν' αδικήσω και τις άλλες περιοχές που ανέφερα...

8. Τι είναι η μόδα για σενα ? Δηλαδη πως βλεπει την μοδα ενας αντρας ?
Θα ξεκινήσω από το δεύτερο μέρος της ερώτησης.
Ανάλογα με τον τύπο του άνδρα. Κάποιους τους ενδιαφέρει και κάποιους τους αφήνει αδιάφορους. Πιστεύω πως περισσότερη σημασία δίνουν οι γυναίκες. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι τα περισσότερα εμπορικά καταστήματα, αφορούν το ωραίο φύλο...
Τι είναι μόδα για μένα; 
Μόδα (μεταξύ άλλων) είναι μια προσπάθεια για εξωτερική ανανέωση. Μόδα είναι και η ευκαιρία για να ''δηλώσει'' κάποιος το στυλ του, ακόμα και τον τρόπο ζωής του. 

Προσωπικά η μόδα δε μ΄αφήνει αδιάφορο. Κοιτάζω τις τάσεις της κάθε σεζόν και επιλέγω ανάλογα με τον τύπο μου. Δεν επιλέγω κάτι απλά και μόνο επειδή είναι στη μόδα, αλλά κυρίως κοιτάζω αν μου ταιριάζει και αν πραγματικά μου χρειάζεται. Προσπαθώ να μην κάνω περιττές αγορές.

9. Έζησες μερικά χρόνια στην Αλβανία ! Τι θυμασαι πιο έντονα από τότε ,τι σου εκανε εντυπωση?
Υπηρέτησα για έναν χρόνο (19998-99)σ΄ ένα προάστιο των Τιράνων και λίγα χρόνια αργότερα (εξάμηνα των 2003- 04 και 04-05) στο Ουρόσεβατς του Κοσόβου. 
Το κυριότερο κοινό αυτών των περιοχών, είναι η πληθυσμιακή τους σύνθεση αποτελούμενη από πληθυσμό Αλβανικής καταγωγής. 

Δε θα 'θελα να αναφερθώ σε κάποιες συγκεκριμένες καταστάσεις κι εμπειρίες. Θα έλεγα ότι οι εικόνες της καθημερινότητας, αποτελούσαν από μόνες τους μια εμπειρία, τις οποίες και κατέγραφα συχνά με τη φωτογραφική μου μηχανή. 

Ιδίως στην Αλβανία είχα πάθει πολιτισμικό σοκ! 

Όσο να 'ναι, όταν αυτή η χώρα βρίσκεται ακριβώς δίπλα σου, αλλά και τόσα χρόνια ''μακριά'' σου, η αίσθηση που ανέφερα παραπάνω, ήταν μοναδική.

Δεν είχαν περάσει αρκετά χρόνια από τότε που η χώρα αυτή άνοιξε τις ''πύλες'' της στον υπόλοιπο κόσμο, μετά από δεκαετίες εσωστρέφειας και απομόνωσης. Τα κατάλοιπα από το παρελθόν ήταν ζωντανά και άμεσα ορατά στην καθημερινότητα της χώρας αυτής, από τους ανθρώπους, τις υποδομές, την κυκλοφορία στους δρόμους και αλλού. Βέβαια στην πρωτεύουσα της χώρας, τα Τίρανα, τα οποία επισκεπτόμασταν τακτικά, η κατάσταση έδειχνε να αλλάζει προς το περισσότερο σύγχρονο και καλύτερο, αλλά η όλη κατάσταση απείχε αρκετά από τα πρότυπα μιας σύγχρονης πόλης που έχουμε συνηθίσει. 

Σίγουρα τα πράγματα τώρα είναι διαφορετικά και αν μου δίνονταν η ευκαιρία, θα ήθελα να ξαναεπισκεφθώ την πόλη αυτή, για να διακρίνω και τις όποιες αλλαγές.
Άλλη σημαντική εμπειρία και ιδίως στην περιοχή του Κοσόβου, ήταν η επαφή μας με τον ντόπιο πληθυσμό (είτε της υπαίθρου είτε της πόλης), μιας και στα καθήκοντά μας προβλεπόταν κάτι τέτοιο. Και όσο να 'ναι, όταν έρχεσαι σε επαφή με κόσμο διαφορετικής κουλτούρας (από τον τρόπο ζωής του μέχρι και την θρησκεία του) αυτό από μόνο του αποτελεί μια εμπειρία ζωής.
Για αρκετούς τα παραπάνω δεν μπορούν να θεωρηθούν σημαντικές εμπειρίες, όμως για μένα προσωπικά αυτό δεν ισχύει. 
Είτε ''καλές'', είτε ''κακές'' είτε απλά ''αδιάφορες'', οποιεσδήποτε διαφορετικές καταστάσεις βιώνουμε, μπορούμε να τις θεωρήσουμε ως εμπειρίες και τα όποια ''διδάγματα'' απ΄αυτές, μπορούν κάποια στιγμή να μας φανούν χρήσιμα.

10. Μια τάση στην μόδα που σου αρεσε πολυ και μια που δεν μπορεσες να την αποδεχτείς ?
Γενικά μ΄αρέσει η επάνοδος της vintage αισθητικής, αλλά απορρίπτω οτιδήποτε κακόγουστο απ΄αυτήν. Πάντα βέβαια κατά την προσωπική μου αισθητική. Το vintage (η ρετρό αν θέλετε), θα είναι πάντοτε στη μόδα, γιατί είναι διαχρονικό. Δείτε το και έξυπνα. Αν επιλέγετε διαχρονικά κομμάτια (ρούχα, αξεσουάρ) δεν μπαίνετε και στα έξοδα (εποχές που είναι..) για καινούργιες αγορές... Αρκεί βέβαια να σας εκφράζουν. 
Και μια συμβουλή. Αν θέλετε κάτι διαχρονικό και θέλετε να το κρατήσετε αρκετό καιρό, ''επενδύστε'' σε κάτι περισσότερο ποιοτικό και δώστε κάποια χρήματα παραπάνω. Αν απλά θέλετε να ακολουθήσετε μια εφήμερη τάση της μόδας, δεν χρειάζεται να ξοδέψετε αρκετά χρήματα.

Τάσεις που δεν μπόρεσα να αποδεχτώ...;
Θα μου επιτρέψετε να μιλήσω για εμάς τους άντρες και πάντα βέβαια με κριτήριο τη δική μου αισθητική...
Ξεκινάμε...
Τα σχεδόν κατεστραμμένα τζιν παντελόνια και το χειρότερο..., αν αυτά αρκετοί τα ταιριάζουν με ''καλό'' σακάκι και πουκάμισο... (Είπαμε ξεβαμμένα, αλλά όχι και κατεστραμμένα!)
Τα λερωμένα ''σπορ'' παπούτσια
Γενικά το στυλ του πολύ παλιάτσου...
Επιπλέον...
Τα πολύ μεγάλα ρολόγια όταν αυτά φοριούνται από μικρόσωμους άντρες με λεπτούς καρπούς. (Είπαμε μεγάλη διάμετρο ρολογιού, αλλά υπάρχουν και όρια...)
Τα ''παντελόνια'' 3/4, ιδίως από μεγαλύτερης ηλικίας άντρες. (Το καταλαβαίνω στους πιτσιρικάδες, αλλά όχι και σε 30 ρηδες... Άντε στην παραλία το καταλαβαίνω, αλλά και μέσα στις πόλεις...
Τα τατουάζ στο πόδι (ιδίως σε συνδυασμό με τα παραπάνω)
Τα αμάνικα μπλουζάκια (ιδίως για τις μεγαλύτερες ηλικίες)
Οι καλοκαιρινές μπλούζες με μεγάλο ''V'' όταν ο άντρας δεν έχει το κατάλληλο σώμα για να το ''υποστηρίξει''.
Να προσθέσω και τα ''περίεργα'' αθλητικά, με ...''σούστες'' και σε πολύ φανταχτερά χρώματα. (Άλλο αν αυτά προορίζονται για αθλητικούς σκοπούς).
Και το χειρότερο στα παραπάνω, είναι όταν... ''υιοθετούνται'' από άντρες που και δεν τους ταιριάζουν σε στυλ (υποκειμενικό συμφωνώ), αλλά και δεν ταιριάζουν με την ηλικία τους... Δεν μπορείς να είσαι κύριε στα 40 και να θέλεις να δείχνεις σαν tredy 18άρης...
Και όπως τόνισα και παραπάνω, θέτω ως κριτήριο τη δική μου αισθητική.
Γενικά θεωρώ κάποιον (κάποια) καλοντυμένο (νη), όταν ξέρει να ντύνεται σωστά σύμφωνα με το στυλ που θέλει να ακολουθήσει, οποιοδήποτε κι αν είναι αυτό.


Натиснете Διαβάστε περισσότερα »  за да прочетете интервюто преведено на български :)


Σάββατο, 8 Ιουνίου 2013

Exhibition 2013


Exhibition 2013 
3-9 June 2013 Place :Kilkis Conference center (Συνεδριακό κέντρο )



The preparation / Η προετοιμασία / Подготовката 
































This images are copyrighted ! Please do not copy or remove without my permission !

Christina Triandafilidi's photostream