Τρίτη, 25 Ιουνίου 2013

In the spotlight ... Apostolos Vizaniaris


Στην στήλη Focus On σας παρασουσιάζω διαφορετικούς ανθρώπους  περνωντας τους συνέντευξη (δηλαδή με τα δικά τους λόγια ). Αυτή την εβδομάδα συνέντευξη πείρα από τον Απόστολο Βυζανιάρη  - στρατιωτικος που εργάστηκε  και έζησε για ένα διάστημα στην Αλβανία,ενώ είναι γεννημένος στο πανέμορφο νησί της Χίου επισης έχει και αρκετα  ενδιαφέροντα χόμπι .Βέβαια τον ρώτησα και για τη μόδα..Καλό διάβασμα :) 
Κριστίνα  

1.Ποιος είναι ο Απόστολος (αν θες πες επάγγελμα,χόμπι κτλ) ?
Είμαι ένας απλός καθημερινός άνθρωπος, με τη δική του αισθητική και κουλτούρα, τη δική του στάση ζωής, τα ''θέλω του'' και τα ''πιστεύω του'', τα ''πάθη'' του και τις ''αδυναμίες'' του, όπως και κάθε άλλου καθημερινού ανθρώπου.
Κατάγομαι από το νησί της Χίου, Στρατιωτικός στο επάγγελμα.
Ένα από τα χόμπι μου είναι η Φωτογραφία κι ευελπιστώ να ασχοληθώ περισσότερο με τον Χορό (το Τάνγκο το οποίο και ''ανακάλυψα'' την τελευταία χρονιά) για να μπορέσω να τον κατατάξω και αυτόν, στα χόμπι μου.
Μ΄αρέσει να ενημερώνομαι για την Ωρολογοποιία (τα ρολόγια κι όλα όσα αφορούν αυτά), για διάφορα θέματα που αφορούν τη δουλεία μου (που δεν τα συναντάω στον εργασιακό μου χώρο) και γενικά μ΄αρέσει να ενημερώνομαι για ότι αφορά τον Κόσμο ''γύρο μου'', από... πένες, ρολόγια και ατζέντες (που μ΄αρέσουν πολύ) μέχρι... Πολιτική και Γεωγραφία (να ξέρουμε κάποιες στοιχειώδης γνώσεις για τον πλανήτη που ζούμε)... Η ενημέρωση γίνεται από εξειδικευμένα περιοδικά και σελίδες του Internet.
Σε περίοπτη θέση τοποθετώ τη μελέτη της Ιστορίας και θα ''μας'' συμβούλευα να ασχοληθούμε περισσότερο μ΄αυτήν, γιατί όπως έχουν πει αρκετοί...''όποιος δεν γνωρίζει την Ιστορία του, είναι καταδικασμένος να την επαναλάβει'', εννοώντας να μαθαίνουμε από τα παθήματά μας για να μην τα ξαναεπαναλάβουμε...
Τέλος να αναφέρω ότι μ΄αρέσει η συγγραφή ημερολογίων και γενικά η καταγραφή όσων μου κάνουν εντύπωση από τα όσα ακούω καθημερινά από γνωστούς και φίλους. 
Έτσι..., για να τους θυμάμαι...
Εννοείται ότι βλέπω Τ.V (κυρίως Ειδήσεις, ντοκιμαντέρ) και αν και βαριέμαι τις διαφιμήσεις, ομολογώ ότι μ΄αρέσει να τις ''διαβάζω'' μέσα από τις μικρές τους λεπτομέρειες... (Να κι ένας λόγος για να μη τις βαριέται κάποιος...)
Και μια συμβουλή για τα χόμπι. Να τα κάνουμε με μεράκι, αλλά... ''στο χαλαρό'', γιατί αν τα κάνουμε με άγχος, τότε σταματάνε να λέγονται χόμπι και μετατρέπονται σε ''αγγαρεία''... (Μιλάω εκ' πείρας...)

2. Τι σου αρεσει περισσοτερο στην δουλεια σου ?
Για τη δουλειά μου θα μπορούσα να μιλάω με τις ώρες...
Είναι ένα επάγγελμα που θα το χαρακτήριζα περισσότερο ως ''ιδιαίτερο'' και απαιτητικό, παρά δύσκολο. (Η όποια δυσκολία του απορρέει από τα δύο πρώτα)

Αυτό που μ'αρέσει περισσότερο στη δουλειά μου είναι αυτή η ''αίσθηση της υπεροχής'' που διαθέτει, υπό την έννοια ότι ως ''Στρατιώτες'' που είμαστε όλοι εμείς, ζούμε εμπειρίες και καταστάσεις που ο απλός καθημερινός πολίτης συνήθως δεν βιώνει. 

Αυτό όμως που μ΄αρέσει περισσότερο και που έχει να κάνει κι αυτό με την ''αίσθηση υπεροχής'' που ανέφερα παραπάνω, είναι ότι γενικά ''στα δύσκολα'', θα πρέπει να σταθούμε περισσότερο απ΄όλους, όρθιοι στο ύψος των περιστάσεων, όταν ο συμπολίτης μας θα χρειάζεται τη συνδρομή και την πολύτιμη βοήθειά μας. Και θα πρέπει να είμαστε σε θέση να κάνουμε ακόμα και τα αδύνατα, δυνατά...!

3. Θα την άλλαζες ?
Θα την άλλαζα με οποιαδήποτε άλλο επάγγελμα που θα προσφέρει εμπειρίες (και όχι μόνο καθημερινή ρουτίνα), όμορφο και οργανωμένο περιβάλλον εργασίας, επαφή με τον κόσμο προς εξυπηρέτησή του και φυσικά... αξιοπρεπή μισθό. (Δε μιλάω για τίποτα ''τρελούς'' μισθούς μη παρεξηγηθώ...) Συμφωνώ ότι στην εποχή (και τη χώρα) που ζούμε το όλο ''πακέτο'' είναι δύσκολο να το βρεις, αλλά... απαντάω σε ερώτηση και μπορώ να φαντάζομαι και να εκφράζω ότι θα μ΄άρεσε!

4. Πως και γιατί επέλεξες αυτό το επάγγελμα ?
Από πιτσιρικάς, μ΄άρεσαν τα στρατιωτάκια και να παίζω πόλεμο με τ΄άλλα παιδιά... Ήταν εποχές που δεν υπήρχαν τα διάφορα video games και τα καλοκαίρια μέχρι αργά το βράδυ παίζαμε στις γειτονιές. Άλλες εποχές, άλλες συνήθειες, άλλα παιχνίδια...
Μεγαλώνοντας μ΄άρεσε η στρατιωτική ιστορία και ιδίως η δική μας, που περιλαμβάνει πολλούς αγώνες και πολέμους. 

Αν προσθέσεις και τα όσα έγραψα σε προηγούμενη ερώτηση περί...''αίσθησης υπεροχής'' και προσφοράς προς τον συνάνθρωπο, τότε οι λόγοι είναι αρκετοί. Και φυσικά ένας πολύ μεγάλος λόγος, ήταν και η επαγγελματική μου αποκατάσταση και μάλιστα όταν αυτή σε βρίσκει σε μικρή ηλικία. Ήμουν 18 ετών όταν ξεκίνησα να εργάζομαι και μάλιστα είχα ''κερδίσει χρόνο'', αφού τελείωσα το Λύκειο στα 17.
Και προς αποφυγή παρεξηγήσεων... Δε θέλω να περάσει κανενός από το μυαλό ότι μ΄αρέσει ο Πόλεμος...
Έχω υπηρετήσει σε εμπόλεμες περιοχές που έχουν μείνει ανεξίτηλα τα σημάδια του πολέμου στους ανθρώπους που τον έζησαν.
Φτώχεια και ψυχικά τραύματα... 

Μακριά απ΄όλους μας!

5. Πότε ανακάλυψες την αγαπη σου για τη φωτογραφια ?
Κοιτάζοντας φωτογραφίες από διάφορα περιοδικά, όπως περιοδικά τύπου lifestyle και περιοδικά όπως το ''National Geographic''. Πάντως τα πρώτα φωτογραφικά ''ερεθίσματα'' τα απόκτησα από το Ελληνικό περιοδικό ''Experiment'' (μετέπειτα ''Γαιόραμα'') το οποίο εδώ και χρόνια δεν κυκλοφορεί. 
Την πρώτη μου φωτογραφική μηχανή την απόκτησα το 1998 (μία compact ''Nikon'' με φίλμ) και την πρωτοχρησιμοποίησα κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας μου στην Αλβανία το 1998.

Αποθανάτιζα ότι μου έκανε εντύπωση από την ομολογουμένως... ''εξωτική'' (για τα Ελληνικά κοινωνικά δεδομένα ) χώρα.

Το πρώτο εργαστήρι φωτογραφίας το παρακολούθησα στη Χίο την περίοδο 2002 - 2003.

Το 2003 απόκτησα και την πρώτη μου ψηφιακή, μια ''Canon Powershoot'' στα 4 ΜP... Τότε τα 4 ΜP θεωρούνταν αρκετά και μάλιστα οι τιμές σ΄αυτές τις μηχανές ήταν πολύ υψηλές! Τη δική μου την αγόρασα...450 Ε (από στρατιωτικό κατάστημα του εξωτερικού), όταν η τιμή καταλόγου στην Ελλάδα ήταν 740!! Η ευκολία στο να βλέπεις ότι τραβάς, αλλά και η ποσότητα των φωτογραφιών που είχες τη δυνατότητα να τραβήξεις, ήταν εξαιρετική! Την παραπάνω μηχανή την έχω ακόμα και τη χρησιμοποιώ ως ''δεύτερη'' και κατά τη διάρκεια των διακοπών μου.

Φέτος τον χειμώνα, έκανα το μεγάλο άλμα, αποκτώντας μία DSLR Nikon και ομολογώ ότι χάρη στη μηχανή αυτή , αλλά και το Εργαστήρι Φωτογραφίας του Δήμου (τα μαθήματα του οποίου τα παρακολουθώ από το 2009), οι φωτογραφίες μου είναι ακόμα καλύτερες. Αν και ομολογώ πως θέλω αρκετή δουλειά ακόμα ιδίως στις φωτογραφίες Πορτρέτου, που είναι και το αγαπημένο μου είδος και μάλιστα στην ασπρόμαυρη εκδοχή τους. (Διαχρονικό και ''ταξιδιάρικο'' το ασπρόμαυρο).

Οι πολυπληθέστερες φωτογραφίες μου πάντως, είναι οι... Αεροφωτογραφίες τις οποίες και τραβούσα (και συνεχίζω να το κάνω) κατά τη διάρκεια των ταξιδιών μου με το αεροπλάνο από και προς την ιδιαίτερη πατρίδα μου τη Χίο. Ομολογώ πως αρκετές από αυτές είναι εντυπωσιακές. Μ΄αυτόν τον τρόπο, γίνονταν πιο ευχάριστο και λιγότερο βαρετό, το ταξίδι με το αεροπλάνο. 

Η ''φιλοσοφία μου'' και παράλληλα η αγάπη μου για τη Φωτογραφία, έχει να κάνει με τη δυνατότητα που αυτή προσφέρει, να αποθανατίζει ''στιγμές'', σαν μια πραγματική και εύχρηστη ''Μηχανή του Χρόνου'' ! Για φανταστείτε το..., αποθανατίζει στιγμές που πέρασαν και μας κρατάει ''ζωντανές'' τις αναμνήσεις μας!! 

Θα σας συμβούλευα να ασχοληθείτε με τον ''μαγικό'' κόσμο της φωτογραφίας και να ανακαλύψετε τα μυστικά του! 

Ο ''κόσμος'' της Φωτογραφίας ''χαρίζει ελευθερία'', αλλά και ''απαιτεί ελευθερία'' αν θέλουμε να τραβήξουμε μία εικόνα που μας συναρπάζει! Είδες ένα πλάνο και μια εικόνα που σ΄αρέσει; Μη ρωτάς... τι θα πουν οι ''άλλοι'' όταν σε βλέπουν περίεργο και έτοιμο με μια μηχανή στο χέρι! Να 'σαι σίγουρος (σίγουρη) ότι θα το μετανιώσεις μένοντας με την απορία, για το ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα αν τολμούσες να τραβήξεις αυτό που είδες! Το έχω περάσει κι εγώ παλαιότερα, όταν συνάδελφοι μου στο εξωτερικό με πείραζαν βλέποντάς με να τραβάω συνεχώς φωτογραφίες... Αποτέλεσμα; Να διαθέτουν ελάχιστες φωτογραφίες από εκείνη την περίοδο και να ζητάνε από εμένα να τους διαθέσω αν έχω. Και το θέμα είναι ότι το αρχείο μου μπορούσε στις περισσότερες περιπτώσεις, να τους καλύψει με αρκετές φωτογραφίες!

6. Σου αρεσουν οι πενες ,τα σημειωματαρια και τα ρολογια , ποτε εμφανιστηκε αυτη η αγαπη ?
Να ξεκινήσω με τα ρολόγια και τον χώρο της ωρολογοποιίας γενικότερα.
Ανέκαθεν μ΄άρεσαν αυτές οι μικρές μηχανές επάνω στους καρπούς, αλλά δεν υπήρχε (στην Ελλάδα τουλάχιστον) η σχετική βιβλιογραφία και γενικά τα περιοδικά ''ειδικού τύπου'' που να ασχολούνται με τον χώρο αυτό. Η ενημέρωση που είχα ήταν από περιοδικά ποικίλης ύλης, τα οποία είτε διαφήμιζαν, είτε είχαν ρεπορτάζ από διάφορα μοντέλα ρολογιών.

Όμως από το 2006 και μετά, με την έκδοση Ελληνικών περιοδικών αποκλειστικά για τον χώρο του ρολογιού και την εμφάνιση ιστοσελίδων αφιερωμένων αποκλειστικά στα ρολόγια, οι γνώσεις μου εμπλουτίστηκαν και ο θαυμασμός μου για την ωρολογοποιία ολοένα και μεγάλωνε. Παράλληλα επισκεπτόμουν και τις διαδικτυακές σελίδες των εταιριών κι έτσι οι γνώσεις μου για τις εταιρίες, την ιστορία τους, τα μοντέλα τους, εμπλουτίστηκαν σημαντικά. 
Φροντίζω να παραμένω ενήμερος για τον χώρο του ρολογιού, παρακολουθώντας ως απλός θαυμαστής τις εξελίξεις.
Θαυμάζω περισσότερο τα μηχανικά ρολόγια (αυτά με τα πολλά ελατήρια και γρανάζια) και κυρίως αυτά με τους πολύπλοκους μηχανισμούς, που συχνά αποτελούν μικρά αριστουργήματα τέχνης! 
Η ''φιλοσοφία'' μου για τα μηχανικά ρολόγια και παράλληλα ο θαυμασμός μου γι΄αυτά, επικεντρώνεται στα εξής.
Το ρολόι (και ιδίως το μηχανικό ρολόι), είναι η μικρότερη, η πολυπλοκότερη και η πιο... ''προσωπική'' μηχανή που φέρει ένας άνθρωπος επάνω του και με λίγη φροντίδα και προσοχή, θα τον συντροφεύει για μια ζωή και όχι μόνο...! Η αίσθηση που έχει κάποιος όταν φορά ένα τέτοιο ρολόι, είναι αυτή ενός μικροσκοπικού, φορητού και προσωπικού ''εργοστασίου'' επάνω στον καρπό και όσο πολυπλοκότερος είναι ο μηχανισμός, η αίσθηση αυτή γίνεται όλο και μεγαλύτερη! 

Θα μπορούσα να μιλάω με τις ώρες για τα ρολόγια και πραγματικά απολαμβάνω τη συζήτηση με κάποιον που θέλει να μάθει γι' αυτά!

Όσον αφορά τις πένες και τις ατζέντες...

Όπως ανέφερα παραπάνω, μ' αρέσει η καταγραφή και η σημείωση με τη μορφή ημερολογίου, όσων μου κάνουν εντύπωση από τα όσα ακούω καθημερινά από γνωστούς και φίλους. 

Από το 1998 και με την έναρξη της υπηρεσίας μου στην Αλβανία, ξεκίνησα την καταγραφή της καθημερινότητας μου εκεί (παράλληλα και με τις φωτογραφίες που συχνά τραβούσα), σαν ένα είδος... ''πολεμικού ανταποκριτή''... Η αλήθεια είναι ότι θα μ΄άρεσε αυτός ο ρόλος...
Κάποια μέρα μελετώντας ένα περιοδικό, πρόσεξα μια υπέροχη πένα και διαβάζοντας κάποια πράγματα γι αυτές, σκέφτηκα...''γιατί να μην απολαμβάνω την όλη διαδικασία της γραφής με την απόκτηση μιας πένας;''. Έτσι, κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού μου στη Βιέννη τα Χριστούγεννα του 2008 (ήθελα να είναι σημαδιακή η περίοδος απόκτησής της), αγόρασα μία πένα, με την οποία συνεχίζω να καταγράφω τις σκέψεις μου, θέματα της δουλειάς μου και την καθημερινότητά μου.
Παράλληλα, αλλά εντελώς τυχαία και κατά τη διάρκεια της αναμονής μου στο αεροδρόμιο ''Ελ. Βενιζέλος'', πρόσεξα κάποιες καλαίσθητες ατζέντες και με την ίδια λογική όπως και με την απόκτηση μιας πένας, αγόραζα όποτε χρειαζόμουν την κατάλληλη ατζέντα.
Συμπαθώ αρκετά και τα κομπολόγια και διαθέτω μερικά. 
Να πω την αλήθεια..., δε μου έκαναν εντύπωση από παλιά.

Η συμπάθειά μου προς αυτά ξεκίνησε και πάλι τυχαία, όταν κατά τη διάρκεια μιας (από τις πολλές) αναμονές μου στο αεροδρόμιο ''Ελ. Βενιζέλος'', πρόσεξα ένα σταντ μιας εταιρίας με ποιοτικά (και από διαφορετικά υλικά) κομπολόγια και σ΄ένα ταξίδι διακοπών μου στο Ναύπλιο (πόλης που φημίζεται για τα καλά καταστήματα κομπολογιών) τον Ιούλιο του 2010, απόκτησα το πρώτο μου κομπολόι. Από τότε απόκτησα και μερικά ακόμα. Θα μπορούσα πάντως να μιλάω με τις ώρες για (τα παρεξηγημένα αν δεν χρησιμοποιούνται σωστά) κομπολόγια... Με τη σωστή τους χρήση όμως, ο κάτοχος ενός καλού κομπολογιού, απολαμβάνει την ηρεμία και τον ήχο που αυτά προσφέρουν... Και για να γίνει αυτό, χρειάζεται διακριτικότητα στη χρήση του.

7. Ποιο είναι το πιο ωραίο μέρος στην Χίο ?
Το νησί μου συνδυάζει δύο εντελώς διαφορετικές περιοχές μεταξύ τους και μοναδικές στην Ελλάδα! Θα μου επιτρέψετε να αναφερθώ για λίγο σ΄αυές. Είναι τα Μαστιχοχώρια και ο Κάμπος.
Τα μεν πρώτα είναι στην ουσία ''καστροχώρια'' με ιδιαίτερη αρχιτεκτονική εμπνευσμένη από της ακτές της Λυγουρίας στη Β/Δ Ιταλία, την οποία και εισήγαγαν στο νησί οι Γενοβέζοι, οι οποίοι κατείχαν το νησί από το 1346 εώς και το 1566. 
Ο σκοπός αυτής της ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής τεχνοτροπίας, ήταν η προστασία των χωριών και των κατοίκων τους από τις πειρατικές επιδρομές. Τα χωριά αυτά παρήγαγαν (και παράγουν ακόμα) τη μοναδική στον κόσμο Μαστίχα, η οποία ευδοκιμεί μόνο στο νότιο τμήμα του νησιού (όπου και βρίσκονται τα χωριά αυτά) και η μοναδικότητα αυτή, καθιστά την Μαστίχα ιδιαίτερα περιζήτητη και πολύτιμη! Στο Google μπορείτε να βρείτε πολλές πληροφορίες για τη Μαστίχα Χίου.
Ο Κάμπος είναι μια περιοχή νοτίως της πρωτεύουσας του νησιού, που αποτελείται από ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής παλαιά αρχοντικά, με υψηλούς μαντρότοιχους, όπου ''κρύβονται'' μοναδικές αυλές και περιβόλια από μανταρινιές, λεμονιές και νεραντζιές. Σ' αυτά τα αρχοντικά, διέμεναν οι εύποροι και αριστοκρατικής καταγωγής Έλληνες και Γενοβέζοι κάτοικοι του νησιού.
Βέβαια στο νησί υπάρχουν αρκετές και πολύ όμορφες παραλίες και οι καλύτερες κατά τη γνώμη μου βρίσκονται στη δυτική Χίο.
Περισσότερα θα μάθετε από το Google και από σελίδες και βιβλία που αναφέρονται στη Χίο.
Η μοναδικότητα και η ιδιαιτερότητα των περιοχών αυτών, συγχωρέστε με..., μου κάνει δύσκολη την επιλογή για το ομορφότερο μέρος στη Χίο.
Με μικρή διαφορά θα επέλεγα την περιοχή του Κάμπου, λόγω αυτού του αριστοκρατικού χαρακτήρα που τον διακρίνει, αν και δε θα 'θελα ν' αδικήσω και τις άλλες περιοχές που ανέφερα...

8. Τι είναι η μόδα για σενα ? Δηλαδη πως βλεπει την μοδα ενας αντρας ?
Θα ξεκινήσω από το δεύτερο μέρος της ερώτησης.
Ανάλογα με τον τύπο του άνδρα. Κάποιους τους ενδιαφέρει και κάποιους τους αφήνει αδιάφορους. Πιστεύω πως περισσότερη σημασία δίνουν οι γυναίκες. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι τα περισσότερα εμπορικά καταστήματα, αφορούν το ωραίο φύλο...
Τι είναι μόδα για μένα; 
Μόδα (μεταξύ άλλων) είναι μια προσπάθεια για εξωτερική ανανέωση. Μόδα είναι και η ευκαιρία για να ''δηλώσει'' κάποιος το στυλ του, ακόμα και τον τρόπο ζωής του. 

Προσωπικά η μόδα δε μ΄αφήνει αδιάφορο. Κοιτάζω τις τάσεις της κάθε σεζόν και επιλέγω ανάλογα με τον τύπο μου. Δεν επιλέγω κάτι απλά και μόνο επειδή είναι στη μόδα, αλλά κυρίως κοιτάζω αν μου ταιριάζει και αν πραγματικά μου χρειάζεται. Προσπαθώ να μην κάνω περιττές αγορές.

9. Έζησες μερικά χρόνια στην Αλβανία ! Τι θυμασαι πιο έντονα από τότε ,τι σου εκανε εντυπωση?
Υπηρέτησα για έναν χρόνο (19998-99)σ΄ ένα προάστιο των Τιράνων και λίγα χρόνια αργότερα (εξάμηνα των 2003- 04 και 04-05) στο Ουρόσεβατς του Κοσόβου. 
Το κυριότερο κοινό αυτών των περιοχών, είναι η πληθυσμιακή τους σύνθεση αποτελούμενη από πληθυσμό Αλβανικής καταγωγής. 

Δε θα 'θελα να αναφερθώ σε κάποιες συγκεκριμένες καταστάσεις κι εμπειρίες. Θα έλεγα ότι οι εικόνες της καθημερινότητας, αποτελούσαν από μόνες τους μια εμπειρία, τις οποίες και κατέγραφα συχνά με τη φωτογραφική μου μηχανή. 

Ιδίως στην Αλβανία είχα πάθει πολιτισμικό σοκ! 

Όσο να 'ναι, όταν αυτή η χώρα βρίσκεται ακριβώς δίπλα σου, αλλά και τόσα χρόνια ''μακριά'' σου, η αίσθηση που ανέφερα παραπάνω, ήταν μοναδική.

Δεν είχαν περάσει αρκετά χρόνια από τότε που η χώρα αυτή άνοιξε τις ''πύλες'' της στον υπόλοιπο κόσμο, μετά από δεκαετίες εσωστρέφειας και απομόνωσης. Τα κατάλοιπα από το παρελθόν ήταν ζωντανά και άμεσα ορατά στην καθημερινότητα της χώρας αυτής, από τους ανθρώπους, τις υποδομές, την κυκλοφορία στους δρόμους και αλλού. Βέβαια στην πρωτεύουσα της χώρας, τα Τίρανα, τα οποία επισκεπτόμασταν τακτικά, η κατάσταση έδειχνε να αλλάζει προς το περισσότερο σύγχρονο και καλύτερο, αλλά η όλη κατάσταση απείχε αρκετά από τα πρότυπα μιας σύγχρονης πόλης που έχουμε συνηθίσει. 

Σίγουρα τα πράγματα τώρα είναι διαφορετικά και αν μου δίνονταν η ευκαιρία, θα ήθελα να ξαναεπισκεφθώ την πόλη αυτή, για να διακρίνω και τις όποιες αλλαγές.
Άλλη σημαντική εμπειρία και ιδίως στην περιοχή του Κοσόβου, ήταν η επαφή μας με τον ντόπιο πληθυσμό (είτε της υπαίθρου είτε της πόλης), μιας και στα καθήκοντά μας προβλεπόταν κάτι τέτοιο. Και όσο να 'ναι, όταν έρχεσαι σε επαφή με κόσμο διαφορετικής κουλτούρας (από τον τρόπο ζωής του μέχρι και την θρησκεία του) αυτό από μόνο του αποτελεί μια εμπειρία ζωής.
Για αρκετούς τα παραπάνω δεν μπορούν να θεωρηθούν σημαντικές εμπειρίες, όμως για μένα προσωπικά αυτό δεν ισχύει. 
Είτε ''καλές'', είτε ''κακές'' είτε απλά ''αδιάφορες'', οποιεσδήποτε διαφορετικές καταστάσεις βιώνουμε, μπορούμε να τις θεωρήσουμε ως εμπειρίες και τα όποια ''διδάγματα'' απ΄αυτές, μπορούν κάποια στιγμή να μας φανούν χρήσιμα.

10. Μια τάση στην μόδα που σου αρεσε πολυ και μια που δεν μπορεσες να την αποδεχτείς ?
Γενικά μ΄αρέσει η επάνοδος της vintage αισθητικής, αλλά απορρίπτω οτιδήποτε κακόγουστο απ΄αυτήν. Πάντα βέβαια κατά την προσωπική μου αισθητική. Το vintage (η ρετρό αν θέλετε), θα είναι πάντοτε στη μόδα, γιατί είναι διαχρονικό. Δείτε το και έξυπνα. Αν επιλέγετε διαχρονικά κομμάτια (ρούχα, αξεσουάρ) δεν μπαίνετε και στα έξοδα (εποχές που είναι..) για καινούργιες αγορές... Αρκεί βέβαια να σας εκφράζουν. 
Και μια συμβουλή. Αν θέλετε κάτι διαχρονικό και θέλετε να το κρατήσετε αρκετό καιρό, ''επενδύστε'' σε κάτι περισσότερο ποιοτικό και δώστε κάποια χρήματα παραπάνω. Αν απλά θέλετε να ακολουθήσετε μια εφήμερη τάση της μόδας, δεν χρειάζεται να ξοδέψετε αρκετά χρήματα.

Τάσεις που δεν μπόρεσα να αποδεχτώ...;
Θα μου επιτρέψετε να μιλήσω για εμάς τους άντρες και πάντα βέβαια με κριτήριο τη δική μου αισθητική...
Ξεκινάμε...
Τα σχεδόν κατεστραμμένα τζιν παντελόνια και το χειρότερο..., αν αυτά αρκετοί τα ταιριάζουν με ''καλό'' σακάκι και πουκάμισο... (Είπαμε ξεβαμμένα, αλλά όχι και κατεστραμμένα!)
Τα λερωμένα ''σπορ'' παπούτσια
Γενικά το στυλ του πολύ παλιάτσου...
Επιπλέον...
Τα πολύ μεγάλα ρολόγια όταν αυτά φοριούνται από μικρόσωμους άντρες με λεπτούς καρπούς. (Είπαμε μεγάλη διάμετρο ρολογιού, αλλά υπάρχουν και όρια...)
Τα ''παντελόνια'' 3/4, ιδίως από μεγαλύτερης ηλικίας άντρες. (Το καταλαβαίνω στους πιτσιρικάδες, αλλά όχι και σε 30 ρηδες... Άντε στην παραλία το καταλαβαίνω, αλλά και μέσα στις πόλεις...
Τα τατουάζ στο πόδι (ιδίως σε συνδυασμό με τα παραπάνω)
Τα αμάνικα μπλουζάκια (ιδίως για τις μεγαλύτερες ηλικίες)
Οι καλοκαιρινές μπλούζες με μεγάλο ''V'' όταν ο άντρας δεν έχει το κατάλληλο σώμα για να το ''υποστηρίξει''.
Να προσθέσω και τα ''περίεργα'' αθλητικά, με ...''σούστες'' και σε πολύ φανταχτερά χρώματα. (Άλλο αν αυτά προορίζονται για αθλητικούς σκοπούς).
Και το χειρότερο στα παραπάνω, είναι όταν... ''υιοθετούνται'' από άντρες που και δεν τους ταιριάζουν σε στυλ (υποκειμενικό συμφωνώ), αλλά και δεν ταιριάζουν με την ηλικία τους... Δεν μπορείς να είσαι κύριε στα 40 και να θέλεις να δείχνεις σαν tredy 18άρης...
Και όπως τόνισα και παραπάνω, θέτω ως κριτήριο τη δική μου αισθητική.
Γενικά θεωρώ κάποιον (κάποια) καλοντυμένο (νη), όταν ξέρει να ντύνεται σωστά σύμφωνα με το στυλ που θέλει να ακολουθήσει, οποιοδήποτε κι αν είναι αυτό.


Натиснете Διαβάστε περισσότερα »  за да прочетете интервюто преведено на български :)



В рубриката Focus On (или Интервю) ви запознавам с различни интересни събеседници! Тази седмица ви представям Апостолос Визаниарис - военен, ходил и живял за малко в Албания.Има няколко интеренси хобита - ще разберете от самия него по долу. Разбира се попитах  го и за модата... :) Приятно четене :)

Кристина 


1.Кой е Апостолос (ако искаш кажи професия, хоби и т.н. ) ?
Аз съм един  обикновен човек, със собствен стил и култура, своя начин на живот, c  желанията си  и  вярванията си , със страстите си  и слабостите си  , както всички други обикновени хора.
Аз съм от остров Хиос.По професия - военен.
Едно от любимити ми увлечения е фотографията. Надявам се да стана все по-ангажиран и с танци  (танго, което  открих  миналата година), за да мога да го  класифицирам  и него като мое хоби. Харесва ми да се информирам  за часовникарството  (за часовниците  и всичко около тях), на различни теми, свързани с работата ми (където не ги срещам на работното си място) и като цяло ми харесва  да съм наясно за всичко което се отнася за света около мен ,от ... тънкописци, часовници и дневници (много ми харесват ) до ... политика и география (да  имаме някои основни познания за планетата която живеем)... Информация намирам от специализирани списания и страници в интернет. На почетно  място поставям  изучаването на историята и бих  посъветвал  да се занимаем повече с нея, защото  както се казва ... ''които не знаят своята история, са обречени да я повторят'', което означава да се се учим от нашите страдания за  да не ги повтаряме ...Накрая да спомена, че ми харесва  писането на  дневници и най-вече записването на всичко което ми прави  впечатление от това, което чувам всеки ден от приятели и познати ( така за, ... да ги помня...)
Разбира се, че гледам  TV (главно новини, документални филми) и въпреки че рекламите са ми скучни, признавам, че ми харесва  да ги "чета " чрез техните малки детайли ... (ето  и една от причините да не са скучи рекламите...)
И eдин съвет за любимите ми занимания: Да ги практикуваме с желание, но ... " по -свободно ", защото, ако ги правим  с нерви, след това те спират да са хоби и се превращат  в " досада '' ... (говоря от опит ...)


2.Какво  харесваш  най-много в работата си ?
За работата си  мога  да продължа да говоря  с часове ...
Това е професия, която бих описал по-скоро като специална и взискателна, отколкото  трудна (трудностите произлизат от първите две качества)
Това, което харесвам най-много в работата си е  чувството  за "превъзходство'' което предлага  в смисъл, че като военните, каквито сме ние, изжияваме преживявания и ситуации, които  обиконовените  граждани  не преживяват.
Това, което най-много ми харесва и което има връзка с чуството  за превъзходство което споменах по-горе е, че като цяло в трудностите, ние трябва да стоим по-изправени от другите, изправяйки се на висотата на ситуацията, когато нашите съграждани ще се нуждаят от безценната ни помощ.Ние трябва да сме в състояние да направим и невъзможното, възможно...!

3. Би ли я сменил (професията ) ?
Бих я сменил с всяка  друга, която предлага житейски опит (не само ежедневна рутина ), красива  и организирана среда за работа, връзка със света за негово улеснение и разбира се ... прилична заплата. (Не говоря за '' луди'' заплати не ме разбирайте погрешно ...) Съгласен съм, че в този период  (и държава) в които  живеем "целия пакет'' е трудно да се намери, но ... отговарям на въпрос и аз мога да си представя и да изразя, каквото би ми харесало!


4.Как и защо избра точно тази професия ? 
От дете, ми харесваше  всичо войнишко и да играя на  война с останалите деца... Беше време, когато нямаше  видеоигри и лятото до късно вечер, играхме в квартала. Други времена, други обичаи, други игри...
С порастването  ми харесваше  военната история и особено нашата, която включва много битки и войни.
Ако прибавим това, което съм написал в предишния въпрос за ..." чуството на надмощие" и помагането  на ближния си, тогава причините са достатъчни. И разбира се много голяма причина, бе бързата професионална реализация  и особено  когато тя те намира в ранна възраст. Бях на 18, започнах да работя и дори бях '' спечелил една година ", след като завършвих  гимназия на 17 години.
И за да се избегнат недоразумения - не ми харесва  войната ...
Служил съм във военни зони, които са нанесли незаличими следи от война на хората, които са живели там .Бедността и травмите- далече от нас всичко това!


5. Кога откри любовта си към фотографията ?
Гледайки снимки от различни списания, каκто и лайфстайл списания, а също и ''National Geographic". Въпреки това, първите фотографски "увлечения '' придобих  от гръцкото списание 
'' Εксперимент" (по-късно'' GEORAMA''), което вече не е на пазара.
Първата  си  камера придобих  през 1998 г. (един обикновен "Nikon'' с филм) и я използвах  за първи път по времето на моята служба в Албания през 1998 година.
Увековечавах това което ми правеше впечатление  от наистина ... '' екзотичната" (според гръцките социални данни) страна.Първият семинар по  фотография гледах на о-в Хиос през периода 2002-2003.
През 2003 закупих  и първия  си цифров апарат, един '' Canon Powershoot'' с  4 Mp ... Тогава 4 Mp се считаха  достатачни  и дори цените на тези машини бяха много високи! Моят собствен... купих за 450 евро  (от военнен  магазин в чужбина), когато ценовата листа в Гърция бе 740 евро!! Улеснението е, да виждаш, какво снимаш, но и броя на снимките, които имаш възможноста да снимаш, бе невероятно! Гореспоменатата  машина я имам още и дори я използвам   като'' втора''  по време на ваканция.
Миналата зима, направих голям скок, купувайки един DSLR Nikon и признавам, че благодарение на тази камера, но и на  семинара  по фотография на общината  (курсове, които посещавам от 2009 г.), снимките ми са още по-добри. Въпреки (признавам), че все още ми трябва  много работа, особено в портретната фотография, която ми  е любимият  жанр и особено  в черно-белият вариант. (Вечно  и " пътешествено " черно-бяло). Най-многобройните ми снимките, обаче, са... въздушните снимки, които съм  снимал   (и продължавам  да го правя) по време на пътуванията си със самолет  от и до  родния ми град Хиос. Признавам, че много от тях са впечатляващи. По този начин, става по-приятно и по-малко скучно, пътуването със самолет.
Моята "философия", и паралелно любовта ми към фотографията е свързана с възможността, която предлага тя да увековечава "моменти'', като реална и управляема "Машина на времето "! Само си го представете ... увековечава  моменти, които са минало и " държи живи'' нашите спомени!
Аз бих  ви посъветвал да се занимаете с '' магическия " свят на фотографията  и да откриете неговите тайни! Света на фотографията дава свобода, но и свобода е нужна, ако искаме да заснемем  изображение, което вълнува! Виждаш някакъв кадър и  картина която ти харесва? Не се вълнувай ... какво казват  другите, когато те  видят учуден и готов с фотоапарат в ръка! Бъди сигурен (сигурна ), че ще съжаляваш ако останеш  с учудването, за това, какъв би бил  резултатът, ако бе посмял да снимаш това, което си видял ! Аз съм го преживявал, когато моите колеги в чужбина ме закачаха  като ме виждаха  снимайки  непрекъснато... Резултататът? Имат  няколко снимки от този период и ме питат да ли мога да им дам  други от тогава ако имам. И отговорът е, че архива ми може в повечето случаи, да ги покрийе с много снимки!

6. Обичаш тънкописци, бележници и часовници, кога се появи тази любов?

Ще започна с часовниците и света на часовникарството като цяло.
Всячески  ми харесваха тези малки машинки  върху китките, но нямаше (поне в Гърция) съответната литература и списания, които обсъждат тази тема. Информацията, която имах беше от списания с различен характер, които или рекламираха, или представяха някакъв репортаж от различни часовникарски модели.
Но от 2006 г. нататък, след издаването  на гръцко списание изключително и само  за темата с часовниците и появяването на уебстраници посветени на тях, знанията ми се умножиха и  възхищението за часовникарство нарастна. Паралелно докато посещавах  и уеб страниците  на компаниите, познанията ми за тях (компаниите ),  за история им , за моделите им се обогатиха значително.
Грижа се,  да бъда  информиран  за  света на часовника, следя  като обикновен  почитател развитието им. Възхищавам се най-вече на механичните часовници (тези с много пружини  и съоръжения), особено на тези със сложни механизми, които често са малки шедьоври! Философията ми за  механичните  часовници, и паралелно възхищението ми към тях  се фокусира върху следното: часовникът (особено механичния часовник), е най-малката, най-сложната  и най-... '' личната машина'' която носи  човек върху себе си  и с малко грижи и внимание, тя  ще го придружава  за цял живот и не само...! Усещането, което има човек  когато носи такъв часовник, е това на една малка, преносима и  "лична '' фабрика върху китката и колкото по-сложен e  механизма, това усещане е все по-голямо!
Мога да продължа с часове да говоря за часовници и аз наистина се наслаждавам на  разговора с някой, който иска да научи за това!
Относно тънкопистците и дневниците ...
Както споменах по-горе, харесва ми писането и записването във формата на дневник, на всичко, което ми прави впечатление, което чувам всеки ден от приятели и познати.
От 1998 г. от  началото на службата ми в Албания, започнах да записвам ежедневието си  там (заедно със снимките, които често снимах ), като един вид ... '' Военен кореспондент " ... Истината е, че ми харесва тази роля... Един ден разглеждаийки  едно списание, забелязах, прекрасна  писалка и прочитайки  някои неща за тях, си помислих, ...'' Защо да  не се наслаждавам  на целия процес на писане, като си купя  писалка?''
Така, по време на едно мое пътуване до Виена  през Коледа на 2008 г. (исках да бъде съдбоносен периода  на придобиването и ), си купих една писалка, с  която продължавам да записвам  мислите си, теми за моята работа и моето ежедневие. Паралелно, но напълно случайно по време на чакането ми на летище'' Ел. Венизелос'', забелязах някои стилни дневници  и със същата логика като с  придобиването  на една писалка, купувах,  когато имах  нужда от подходящ дневник.Харесват ми много и броениците и имам няколко.Да ви кажа честно... не ме впечатлиха от начало. Симпатиията ми  към тях стартира пак случайно, когато по време на един (от няколкото ) чакания на  летището '' Елефтериос Венизелос'' забелязах щанда на фирма с качествени  (и от различни материали), броеници. Така на едно мое ваканционно пътуване  в Нафплио (град известен със своите добри магазини за броеници ) през юли 2010 г., се сдобих с  първата си броеница.От тогава насам  закупих още няколко. Бих могъл всеки случай  да  говоря  с часове за тях ( недооценени ако не се използват правилно)... При правилно използване, обаче, притежателят на една добра броеница, се  наслаждава  на спокойствието и звука, които те предлагат... И за да стане това, трябва да се използват с  вещина .

7. Кое е най-красивото място в Хиос ?
Моят остров обединява две напълно различни области една от друга, които са  уникални  в Гърция! Ще ми позволите да спомена малко и за тях. Те са Мастихохорията (мастихата - тоест дъвката която е национален продукт ) и Кампоса. Първите  са  по същество'' замъчни  села " с уникална архитектура, вдъхновена от бреговете на Лигура  в  северозападна Италия, която са  донесли на острова Женевците, които притежавали  острова от 1346 до 1566. Целта на този архитектурен стил, е защитата на селата и техните жители от нападения на пирати.Тези села са произвеждали  (и все още произвеждат) единствената по рода си в света  " мастиха", която  расте само в южната част на острова (там се намират и тези села) и тази  уникалност, прави "мастихата"  много търсена  и ценнa! В  Google можете да намерите много информация за мастихата. Кампос  е област, южно от столицата на острова, който се състои от уникални архитектурни стари имения с високи стенни дворове, където са  "скрити"  уникални  от  мандаринови , лимонови  градини и  такива от диви портокали. В тези къщи, живеели заможните  гърци от  аристократичен произход и генуаските  жители на острова. Разбира се на острова има няколко много красиви плажа и най-добрите  по мое мнение са в западните части на Хиос.
Повече ще научите от Google, както и от  страници и книги, които се отнасят за остров Хиос.
Уникалността и спецификата на тези области, моля да ме извините..., е трудна за  мен както и да избера най-красивото място в Хиос. Може би бих  избрал района на Кампос, точно поради този  аристократичен характер, който го отличава, макар че  не бих искал да ощетя и останалите области, които споменах по-горе ...

8. Какво е модата за теб ? Как вижда модата един мъж ? 
Ще започна от втората част на въпроса.
В зависимост от типа на мъжа. Някои се интересуват, а за някои е безразлична. Мисля, че жените отдават по-голямо значение. Hе е случайно, че по-голямата част от магазините, са предназначени за нежния пол ...
Какво е модата за мен?
Модата  (между другото) е един опит за външно подновяване. Модата е също така възможност някой да "декларира" стила си  и дори начина си на живот.
Лично мен не ме оставя безразличен. Гледам тенденциите за всеки сезон и  избирам  в зависимост от стила си. Не  избирам  нещо, само защото е на мода, но най-вече, по това дали изглеждам добре и дали наистина имам  нужда от него. Опитвам се да не правят излишни покупки.

9. Живял си няколко години в Албания! Какво си спомняш най-ярко от това време, кое е това което ти направи впечатление?
Служих една година (19998-99) в предградие на Тирана и няколко години по-късно (по шест месеца 2003-04  и 04-05) в Urosevac Косово. Основната прилика  на тези райони е населението им, включващо население от албански произход. Не бих  искал да спомена някои специфични ситуации и преживявания. Бих казал, че образите от  ежедневието, са сами по себе си едно преживяване, които често запечатвах с фотоапарата си. Особено в Албания  бях получил културен шок! Все пак колкото и да е, когато тази страна е до теб, но толкова много години ''далеч'', чувството което споменах  по-горе, е уникално. Не  бяха изминали много години, след като тази страна отвори '' портите си '' за  останалата част на света след десетилетия на изолация и самоанализ. Останките от миналото бяха  живи и бяха  лесно видими във всекидневния живот на тази страна, на хората, на  инфраструктурата, на движението по пътищата и на други места. Разбира се, в столицата Тирана, която посещавах  редовно, ситуацията изглеждаше, че се променя  към по-добро и по-модерно, но цялата ситуация беше доста далеч от стандартите на един модерен град,  с който сме  свикнали. Със сигурност нещата са различни сега и ако ми се  даде шанс, бих искал да  посетя пак този град, за да открия и промените които са станали. Друг важен опит и особено в Косово, беше нашият контакт с местното население (както по селата  така и в града), защото в нашите задачи бе  предвидено нещо такова. И дори, когато влизаш  в контакт с хора от различни култури (от начина им на живот, до тяхната религия ), това  само по себе си е житейски опит. За някои от гореспоменатите може да не се считат  за значителни преживявания, но за мен лично това не е така .
Дали '' добри '' или'' лоши '' , или просто'' '' безразлични " всички различни ситуации, които преживяваме, ние можем да ги разглеждаме като опит и като поуки които някога може да ни  бъдат полезни.

10.Една  тенденция в модата, която хареса и една която не можа да приемеш ? 

Общо взето ми харесва завръщането на ретро естетиката, но отхвърлям  всичко с лош вкус от нея. Винаги разбира се чрез моята лична естетика. Винтиджът  (ретрото  ако искате ), винаги  ще бъде на мода, защото  е вечно. Погледнете го и под друг ъгъл. Ако избирате вечните акценти (дрехи, аксесоари), не влизате в  разходи (каквито времена са сега ...), за нови покупки... Стига само да ви изразяват. И един съвет: " Ако искате нещо вечно  и искате да го  имате  за дълго, инвестирайте  в нещо по-качествено и дайте малко повече пари. Ако просто искате да следвате  мимолетните модни тенденции, не е нужно да давате много пари.Тенденции, които не успях да приема? Ще ми позволите  да говоря  за нас, мъжете  и разбира се винаги от гледната  точка на собствената си естетика...
Започваме...Почти унищожените  дънки и най-лошото ... , ако те са съчетани с  ''официално яке'' и риза ... (Казахме избледнели, но не и повредени !) Мръсните спортни обувки
Като цяло стилът на клоуна ...Плюс...
Много големите  часовници, когато се  носят  от ниски  мъже с тънки китки. (Казахме голям диаметър часовник, но има и граници...) Панталоните  3/4, и по-специално на по-възрастните мъже. (Разбирам, за  децата, но не и  30 годишни мъже на морето... Хайде до плажа  може, но и  в градa ...)
Татуировките на  крака  (особено в комбинация с по-горе казаното )
Блузи без ръкави (особено за  възрастните )
Летните  блузи с голямо'' V'', когато мъжа  не разполага с подходящото  тяло за да го носи.
Да добавя '' странните " маратонки, с ...пружини  и много крещящи цветове. (Друго е, ако са предназначени за спортни цели). И по-лошото  от посочените горе е, когато... се носят  от мъже, които  не се вписват в стила им  (субективно съм съгласен ), но и не съответстват на възрастта им ... Не може да си на 40 сър и  да искаш  да изглеждаш като trendy 18 годишен...
И както посочих по-горе, критерий  е, моята собствена естетика.
По принцип намирам  някой (някоя) за добре облечен (а), когато знае да се облича подходящо според стила, който иска  да следва, независимо кой е той.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου